Czy Twoje dziecko jest gotowe do szkoły?- cz. 4

Rozwój emocjonalno-społeczny
Dojrzałość emocjonalna to zdolność do przeżywania emocji, zarówno pozytywnych jak i negatywnych. Zmniejszenie impulsywności reakcji dziecka oraz wydłużenie czasu przezywania różnych stanów emocjonalnych. Umiejętność zachowania równowagi pomiędzy wyrażaniem uczuć a ich kontrolą.
Dziecko dojrzałe emocjonalnie potrafi przewidzieć skutki swojego postępowania. Prawidłowo reaguje na pozytywne lub negatywne uwagi kierowane ze strony nauczyciela dotyczące swojego zachowania czy postępów w nauce. Dojrzałość emocjonalna wyraża się także w przyjmowaniu odpowiedzialności za powierzone mu zadania, okazywaniu uczuć wdzięczności, przyjaźni oraz życzliwości. Dziecko dojrzałe emocjonalnie wierzy we własne możliwości. Posiada przekonanie, że uda mu się wykonać powierzone zadanie, a jeśli napotka trudności (ze spokojem) zwraca się z prośbą o pomoc. Łagodniej znosi porażki i nie zniechęca się trudnościami. Panuje nad swoimi emocjami, nazywa je i stara się je kontrolować. Dziecko przejawiające dojrzałość emocjonalną wykazuje się empatią, czyli umiejętnością wczuwania się w stan emocjonalny drugiej osoby. Co za tym idzie rozumie emocje innych, potrafi określić ich przyczyny, a także przewidzieć je; w razie potrzeby pociesza. Dojrzałość społeczna charakteryzuje się poczuciem obowiązku, umiejętnością organizacji działań, respektowaniem poleceń osoby kierującej działaniem oraz umiejętnością współdziałania i współżycia w grupie.
Dziecko wykazujące dojrzałość społeczną łatwo i chętnie nawiązuje kontakty z rówieśnikami, a także z nauczycielem. Współdziała z innymi dziećmi podczas zabawy i nauki. Przestrzega reguł życia w zbiorowości, zawartych wspólnie umów i zasad. Podporządkowuje się dyscyplinie i poleceniom. Zaczynają kształtować się u niego zainteresowania szkolne i poczucie obowiązku. Dziecko dojrzałe społecznie wykazuje się samodzielnością i zaradnością w podstawowych sprawach codziennych. Samodzielność dotyczy nie tylko czynności samoobsługowych jak ubieranie się, mycie, czesanie, ale także samodzielnego przygotowania się do lekcji, spakowania do plecaka potrzebnych zeszytów i książek, samodzielnego podejmowania prawidłowych decyzji w różnych sytuacjach społecznych. Dziecko rozumie już proste sytuacje społeczne i wie, co jest dobre, a co złe np. rozumie, że nie wolno krzywdzić innych, niszczyć cudzej własności, przywłaszczać sobie znalezionych rzeczy.
Za: A. Ratajczyk, Sześciolatek przychodzi do szkoły, [w:] Psychologia w Szkole nr 4,
2013.
W. Brejnak, Czy twój przedszkolak dojrzał do nauki?, Wydawnictwo Lekarskie
PZWL, Warszawa 2006.

Odpowiedz

Możesz użyć tagów oraz atrybutów HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>